کاربرد شناسی قید حالت و اشکال مختلف آن در زبان عربی
کد مقاله : 1001-ARC
نویسندگان:
علی اسودی *
تهران .خیابان فلسطین جنوبی تقاطع روانمهر پ 3
چکیده مقاله:
قید حالت یا همان حال در مقام کاربرد در زبان عربی می تواند به اشکال مختلفی بیان شود،در این میان برخی ساختارهای جدید ومعاصر نیز برای بیان مفهوم قید حالت به کار رفته اندوفراگیران زبان عربی در قالب آموزشی دانشگاه به چرایی تفاوت این ساختارها پی نمی برند وبعضا در جایگاه های نامرتبط از ساختاری معین استفاده می کنند.
در این بررسی تفاوت میان ساختارهای مختلف مفهوم قید حالت در زبان عربی علاوه بر ساختارهای متعارف آموزش مبحث حال ارائه می گردد تا در مقام کاربرد کلامی،نوشتاری و خوانش متن،به عنوان الگویی کارآمددر عرصه های مذکور به کار آید.
در این بررسی مشخص گردید هیئت اسمی یا همان حال اولین ساختار مستعمل معمول ومتعارف بیان حالت در زبان عربی بوده است و مرحله نخست سیر تکاملی آن باشد.در ادامه به نظر می‌رسد مرحله دوم سیر تکاملی مفهوم بیان حالت استفاده از ترکیب مفعول مطلق موصوف می‌باشد (طالعت الخبر مطالعة دقیقة)همچنین بررسی نشان داد گویی در مرحله سوم در سیر تحول جهت پرهیز از تکرار خود مفعول مطلق حذف شده و صفت آن برای مفهوم بیان حالات استفاده شده است. (طالعت الخبر سریعا).در مرحله چهارم نیز برخی صفات مفعول مطلق نتوانسته بیان کننده مفهوم حالت باشد و در این حالت از ترکیب (ب+مصدر) استفاده شده است. (فتحت الباب بهدوء)در مرحله پنجم برخی مصادر به همراه (ب) شایستگی ترکیب هیات فعلی را نداشتند و ترکیبی نو پیدا جایگزین آن شده (بشکل/بصفة/بصورة/ +صفت) غفلنا عن هذا الأمر بشکل غیر مسبوق.این بررسی به روش کتابخانه ای وبا رویکرد توصیفی- تطبیقی تنظیم گردیده است.
کلیدواژه ها:
قید حالت،کاربردشناسی،زبان عربی ،حال
وضعیت : مقاله برای ارائه شفاهی پذیرفته شده است