واکاوی کارکردهای فلسفه آموزش زبان عربی در تعلیم و تربیت رسمی عمومی ایران
کد مقاله : 1006-ARC
نویسندگان:
علی اصغرزاده *1، سمیه دلیر صف آرای اخگر2
1میثم،سهند،پلاک 50
2طلبه حوزه علمیه الزهراء
چکیده مقاله:
ازقرون نخستین اسلامی آموختن زبان عربی به دو سبب یکی اعتقاد و دیگری استواری آن نسبت به زبان فارسی درمیان ایرانیان مسلمان رواجی چشمگیر یافت. بی شک بخش بزرگی از ماندگاری زبان عربی و علوم آن به واسطه‌ی تلاش فرهیختگان ایرانی مسلمان در کتابت آثار علمی در زبان عربی، بوده است ولی امروزه اهمیت این زبان تا اندازه‌ی قابل ملاحظه ای در میان ما ایرانیان مسلمان کم شده و هر روز شاهد کم رنگ تر شدن حضور آن در عرصه های گوناگون هستیم. آنچه دنبال می شود این است که فلسفه آموزش زبان عربی در نظام آموزشی ما چیست ؟ و اهداف و راههای چگونگی رسیدن به آنها چیست؟ برای پاسخ به این مسائل، به تاریخ آموزش های زبان عربی با روش پژوهشی تبار شناسی و مسئله شناسی پرداخته و کاردکردهای فلسفی آموزش زبان عربی در قالب سه سئوال مهم چیستی، چرایی و چگونگی، مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها‌ی این تحقیق، حاکی از نقش این زبان به عنوان ابزار آموزش مبانی دینی است و زبان عربی در نظام آموزشی در پی آموزش زبان قرآن است. این مقاله تلاشی است بر ایجاد هماهنگی بین عوامل مؤثر و سهیم در نظام آموزشی و هدف گذاری برای پژوهشگران آتی، تا مسیر تحقیقاتی روشنی در ارتقاء آموزش عربی داشته باشند .
کلیدواژه ها:
واکاوی، کارکردهای فلسفه، آموزش عربی، تعلیم و تربیت رسمی عمومی
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است